De vogel kent de bron én de luisteraar.
01De beweging
Bron en luisteraar staan zelden stil. Acteurs lopen door een kerk, de vogel cirkelt boven de markt, een microfoon schuift langs de snaar. Reverb is dan geen plaatje van een ruimte — het is een veld dat met je meebeweegt.
Seabird modelleert dat veld vanuit allebei de kanten tegelijk: hoe een geluid uitstraalt vanaf de bron, en hoe het aankomt waar geluisterd wordt. Wat overleeft tussen die twee punten is wat je hoort.
02Dichtbij detail, ver basis
Dat is geen keuze maar een wet. Hoge frequenties verliezen energie aan elke wand, elke meter lucht. Lage golven dragen veel verder. De ruimte filtert, de afstand telt — voor elke frequentie anders.
Hoe verder weg, hoe minder definitie en hoe meer fundament. Hoe dichterbij, hoe scherper de tekening en hoe minder kerk. Reverb is, in de wiskunde, niet meer dan dit verschil.
03De wet
amp(f) = (1 − α(f))n · 1/r · e−m(f)·r
α(f) reflectieverlies per oppervlak — n reflecties · 1/r geometrische spreiding · m(f) mediumextinctie · eén formule die in zes domeinen geldt.
04Reflektorium
Voor hoorspel is een statische reverb te weinig. Reflektorium is Seabirds bewegende-bron-laag: per acteur een eigen pad, per scene een eigen ruimte. De engine berekent op elk moment wat de luisteraar hoort, vanuit waar het geluid kwam.
05Verwante werken
De Seabird-engine staat naast andere experimenten van dezelfde studio.